เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 ค่ำคืนที่ข่มตานอนไม่หลับ
รัตติกาลเข้มข้น ทว่าคนที่ไม่หลับไม่นอนกลับไม่ได้มีเพียงคนเดียว
ทั้งที่ร่างกายอ่อนล้าจากการผ่าตัดและตรวจคนไข้มาตลอดช่วงบ่าย แต่เวลานี้สวี่เฉินซินที่นอนอยู่บนเตียงกลับข่มตาให้หลับไม่ลง ความคิดฟุ้งซ่านราวกับเส้นด้ายที่พันกันยุ่งเหยิง ก่อนจะถักทอกลายเป็นใบหน้างดงามพริ้มเพรา
พอนึกถึงรอยยิ้มและแววตาของเธอ สวี่เฉินซินก็อดพลิกตัวซุกหน้าลงกับหมอนใบข้างๆ ไม่ได้ ปลายจมูกพลันถูกโอบล้อมด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิที่คุ้นเคย ทั้งนุ่มนวลและอ่อนโยน ราวกับว่าตอนนี้เธอกำลังโอบกอดเขาไว้แน่น
ความคิดถึงถักทอแน่นหนาจนแทบกลืนกินจิตใจ
สวี่เฉินซินลืมตาโพลง คว้าหมอนลุกขึ้นจากเตียง สวมเสื้อคลุมแล้วเดินตรงไปยังห้องหนังสือ
แสงไฟสว่างวาบ เผยให้เห็นข้าวของภายในห้อง ห้องทำงานที่เคยเคร่งขรึมเรียบง่าย บัดนี้มีร่องรอยของหญิงสาวแต่งแต้มอยู่เต็มไปหมด ดูผ่อนคลายและมีชีวิตชีวาขึ้นมาก
เธอชอบดื่มน้ำ บอกว่าดีต่อสุขภาพและผิวพรรณ จึงจัดมุมชงชาไว้ข้างๆ วางกระติกน้ำร้อน ใบชาตัวโปรด นมผง และผงมอลต์สกัดไว้ครบครัน
โต๊ะทำงานตัวเดิมมีขนาดใหญ่อยู่แล้ว จึงไม่ได้ซื้อโต๊ะเพิ่ม แค่หาเก้าอี้มาวางคู่กันอีกตัว