เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 รักเธอจึงรักของของเธอไปด้วย
แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านหมอกบางๆ ลงมายังถนน พาเอาไออุ่นจางๆ มาทักทาย
ร่างสองร่างเดินเคียงคู่กันออกมาจากบ้านพักรับรอง แม้ไม่ได้แสดงท่าทีสนิทสนมเกินงาม แต่กลิ่นอายความหวานชื่นที่อบอวลอยู่รอบตัวก็ทำให้คนมองดูออกได้ไม่ยากว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งเพียงใด
อากาศเริ่มหนาวขึ้นเรื่อยๆ ช่วงเช้าในตรอกซอยไม่ค่อยมีผู้คน สวี่เฉินซินจึงถือโอกาสขยับเข้าไปใกล้คนข้างกาย ยื่นมือไปจัดผ้าพันคอที่คล้องอยู่หลวมๆ รอบคอเธอให้เรียบร้อย ระหว่างที่จัด ปลายนิ้วก็เผลอสัมผัสผิวเนียนของเธออย่างห้ามไม่อยู่ ทันทีที่โดนแตะ เธอก็หดคอหนีอย่างไว ก่อนจะหันขวับมาถลึงตาใส่
"ทำอะไรน่ะ"
น้ำเสียงหวานปนแง่งอนอย่างปิดไม่มิด สวี่เฉินซินที่รู้ดีว่าต้นเหตุมาจากเรื่องอะไรแอบยิ้มเก้อเล็กน้อย ก่อนปรับน้ำเสียงให้นุ่มนวล "ข้างนอกมันหนาว"
ผ้าพันคอขนสัตว์เนื้อนุ่มเมื่อผ่านมือเขาจัดแต่ง ก็โอบรอบคอเธออย่างมิดชิด กันลมหนาวที่พัดโชยเข้ามาได้หมดสิ้น ราวกับถูกก้อนเมฆห่อหุ้มไว้ ทั้งอุ่นทั้งนุ่มฟู จนเธออดซุกคางลงไปไม่ได้
พอนึกขึ้นได้ว่าผ้าพันคอผืนนี้แม่สามีตั้งใจซื้อจากเมืองจิงส่งมาให้ ชู่โย่วฮวนก็กะพริบตาปริบๆ เหลือบมองสวี่เฉินซินที่กำลังทำหน้าเจียมเนื้อเจียมตัว พอสายตาปะทะเข้ากับใบหน้าหล่อเหลาได้รูป ความขุ่นเคืองที่จางลงไปบ้างแล้วก็ยิ่งมลายหายไปอีกหลายส่วน
ช่างเถอะ ถือว่าเห็นแก่แม่สามีแล้วกัน
คิดได้ดังนั้น เธอก็ส่งเสียงฮึเบาๆ "ฉันอยากกินเสี่ยวหลงเปา"