เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 กลับเมืองมณฑล
"ฮวนฮวน กลับมาแล้วเหรอ ทำไมลางานไปนานจัง ไม่เจอหน้าตั้งเกือบอาทิตย์แน่ะ"
ทันทีที่ชู่โย่วฮวนก้าวเท้าเข้าประตูหอพัก จางเหมยก็รีบปรี่เข้ามาต้อนรับ ไม่ใช่แค่เธอ เพื่อนร่วมห้องคนอื่นๆ ต่างก็มองมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นและเป็นห่วง
ตอนแยกย้ายกันช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ พวกเธอคาดไม่ถึงเลยว่าจะไม่ได้เจอหน้าเธอไปเกือบสัปดาห์เต็ม
ชู่โย่วฮวนกะพริบตาปริบๆ ยิ้มตอบกึ่งจริงกึ่งเล่น "ทำตามที่บ้านจัดแจงไว้น่ะ เลยแต่งงานซะเลย ก็เลยลางานเพิ่มอีกหลายวัน"
เธอเป็นคนหน้าตาสะสวย ทุกท่วงท่าล้วนแฝงเสน่ห์ชวนมอง หางเสียงที่ลากสูงทำให้แยกไม่ออกว่าพูดจริงหรือล้อเล่น ทว่าข่าวใหญ่ระดับระเบิดลงเช่นนี้ ทำเอาเพื่อนร่วมห้องทั้งสามคนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
จางเหมยจ้องหน้าชู่โย่วฮวนอยู่นาน ก่อนถามเสียงตะกุกตะกัก "เธอไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม"
แม้จะเพิ่งรู้จักกับชู่โย่วฮวนได้ไม่นาน แต่เธอก็อดเป็นห่วงไม่ได้ กลัวเหลือเกินว่าจะเป็นการคลุมถุงชนที่พบเห็นได้บ่อยตามชนบท
เธอทำงานในสำนักพิมพ์มานาน เจอเรื่องแปลกประหลาดมานักต่อนัก
ผู้หญิงที่มีความรู้และหน้าตาสะสวยอย่างชู่โย่วฮวน ย่อมคู่ควรกับอนาคตที่สดใสและผู้ชายที่ดีพร้อมมากกว่านี้