เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 เตียงเล็ก นอนไม่พอ
เมื่อเดินทางกลับมาถึงตัวอำเภอ ชู่โย่วฮวนกับสวี่เฉินซินก็แวะกลับบ้านก่อน จ้าวชุนหรงเตรียมของป่าไว้ให้พวกเขาเยอะมาก รวมถึงผักดองโฮมเมดที่ทำเอง อากาศแบบนี้เก็บไว้ได้นานโดยไม่เสีย
ทั้งคู่ช่วยกันจัดเก็บข้าวของให้เข้าที่เรียบร้อย แล้วจึงเริ่มจัดกระเป๋าเดินทางสำหรับเข้าเมืองมณฑล
ของที่ต้องเอาไปมีไม่มากนัก ส่วนใหญ่เป็นเสื้อกันหนาวชุดใหม่ที่เธอเพิ่งตัดเสร็จ ลำพังตัวเธอคนเดียวถือไม่ไหวแน่นอน ยังดีที่มีแรงงานฟรีอย่างสวี่เฉินซินคอยช่วย
"ถ้าไม่มีคุณ ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย" ชู่โย่วฮวนโผเข้ากอดอ้อนชายหนุ่ม
สวี่เฉินซินภายนอกดูนิ่งขรึม ทว่าในใจกลับพองโตด้วยความปลื้มใจ เขาจัดของแยกประเภทลงกระเป๋าอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะหิ้วกระเป๋าใบใหญ่ไว้ข้างละมือแล้วเดินออกจากบ้านไปพร้อมเธอ
ทั้งคู่แวะกินมื้อกลางวันง่ายๆ ที่ร้านอาหารของรัฐ ก่อนจะขึ้นรถโดยสารประจำทางมุ่งหน้าสู่เมืองมณฑล รถแล่นโคลงเคลงแวะจอดรับส่งคนไปตลอดทาง กว่าจะถึงจุดหมายปลายทางก็ปาเข้าไปช่วงมื้อเย็นพอดี
ในเวลาเดียวกัน ท้องฟ้าทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือมืดสนิทไปนานแล้ว
รถจี๊ปทหารคันหนึ่งแล่นฝ่าทุ่งร้างอันเวิ้งว้างเข้าสู่เขตเมือง ก่อนจะมาจอดสนิทลงหน้าอาคารหลังหนึ่งที่เปิดไฟสว่างไสว