เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 ฉันทำให้คุณชุ่มชื้นเอง
ต่างจากทางเหนือ เมืองฝูหยางซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้แทบไม่มีหิมะตก และฤดูหนาวปีนี้ก็เช่นกัน
จ้าวชุนหรงกับชู่ซ่งเฉียงตั้งใจตื่นแต่เช้าตรู่ ช่วยกันจัดเตรียมของป่าให้คู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันนำกลับไปกินในเมือง ตรวจดูจนแน่ใจว่าไม่ตกหล่นแล้วจึงก่อไฟต้มน้ำร้อน เตรียมไว้ให้ทั้งคู่ล้างหน้าแปรงฟัน
กำลังจะตั้งกระทะทำอาหารเช้า เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นนอกประตู ทั้งคู่หันไปมองก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นว่าเป็นสวี่เฉินซิน
"ตื่นแล้วเหรอลูก รีบกลับไปนอนพักอีกหน่อยเถอะ"
จ้าวชุนหรงเห็นเขาทำท่าจะเข้ามาช่วย ก็รีบไล่ให้กลับไปที่ห้องนอน สวี่เฉินซินรับคำแต่ปาก ทว่าพอหันหลังกลับก็เดินตรงไปที่ห้องโถง หยิบไม้กวาดขึ้นมาเริ่มกวาดพื้นทันที
"เจ้าเด็กคนนี้นี่..."
จ้าวชุนหรงทำท่าจะเข้าไปห้าม แต่ชู่ซ่งเฉียงคว้าแขนเธอไว้เสียก่อน แล้วเอ่ยเสียงเบา "ปล่อยเขาทำไปเถอะ"
"แบบนั้นจะดีเหรอ ลูกเขยใหม่มาบ้านวันแรกใครเขาให้ทำงานบ้านกันล่ะ"
"สมัยก่อนฉันยังต้องลงนาเกี่ยวข้าว ขึ้นเขาตัดฟืนหาบหญ้าหมูเลย"