เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 แม่สื่อมาเยือน
จ้าวชุนหรงมองตามคำพูดของชู่โย่วฮวนไปยังตะกร้าสานในมือด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอมองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสนใจ จึงรีบเปิดผ้าคลุมออกแล้วแอบมองเข้าไปข้างใน
เพียงแวบเดียว ทั้งสองคนก็ถูกดึงดูดความสนใจทั้งหมดด้วยของกระจุกกระจิกสุดประณีตที่อัดแน่นอยู่ด้านใน
เครื่องประทินผิวหลากหลายชนิด แค่ครีมหิมะกลิ่นต่างๆ ก็ปาเข้าไปสามตลับแล้ว ผ้าพันคอไหมเนื้อนุ่มสีสันสดใสและสีอ่อนหวาน ยางรัดผมกับกิ๊บติดผมหลากรูปแบบ แล้วยังมีกล่องดนตรีรูปนักเต้นบัลเลต์อีก...
"เมืองหลวงนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ"
ของเต็มตะกร้าขนาดนี้ ต่อให้มีเงินในอำเภอเซียงหลินก็หาซื้อไม่ได้
จ้าวชุนหรงกลัวคนอื่นมาเห็นเข้าแล้วจะเกิดอาการตาร้อนผ่าว รีบปิดผ้าคลุมไว้ตามเดิม เธอเงยหน้าสบตากับชู่โย่วฮวน อดไม่ได้ที่จะกระซิบชม "แพทย์สวี่ใส่ใจดีจริงๆ"
กลับเมืองจิงไปทั้งที ยังจำได้ว่าจะซื้อของขวัญวันไหว้พระจันทร์มาฝาก ไม่ต้องพูดถึงมูลค่าของสิ่งของ แค่น้ำใจนี้ก็ดีมากแล้ว อย่างน้อยก็พิสูจน์ได้ว่าในใจเขามีเธอ และคอยเป็นห่วงเธออยู่เสมอ
ลองถามดูสิว่าจะมีผู้ชายสักกี่คนที่ทำแบบนี้ได้
ขนตายาวของชู่โย่วฮวนสั่นไหวน้อยๆ นัยน์ตาฉายแววยิ้มแย้ม เธอเองก็ดีใจและพอใจมากเช่นกัน ระหว่างทางกลับเมื่อครู่เธอยังนึกเสียดายอยู่เลยว่าวันนี้เกิดเรื่องขึ้นมากมายจนรีบร้อนไปหมด นอกจากจะไม่ได้แวะไปที่สำนักพิมพ์แล้ว แม้แต่ครีมหิมะสำหรับทาหน้าก็ยังไม่ได้ซื้อ ใครจะคิดว่าช่องว่างนี้จะถูกสวี่เฉินซินเติมเต็มให้เสียแล้ว