เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 คุณอยากแต่งงานกับฉันเหรอ ปลายลิ้นสีชมพูแลบเลียเบาๆ ริมฝีปากฉ่ำวาว
ชู่โย่วฮวนอยากจะแกล้งทำเป็นดูไม่ออก แต่กลัวว่าเดี๋ยวขากลับจ้าวชุนหรงจะเก็บเรื่องนี้มาบ่นหูชา จึงจำต้องวางขนมปังกรอบชิ้นนั้นกลับที่เดิม แล้วนั่งอมลูกอมรสนมตรากระต่ายขาวบนโซฟาอย่างเรียบร้อย รสชาติแทบไม่ต่างจากยุคปัจจุบันเลย ทำให้เธอพอจะคลายความคิดถึงบ้านเกิดลงได้บ้าง
เห็นลูกสาวเข้าใจความหมาย จ้าวชุนหรงก็ค่อยโล่งอก ทว่าวินาทีต่อมาก็เห็นแพทย์สวี่กวาดมือทีเดียว หยิบขนมขบเคี้ยวกว่าครึ่งกองใส่ตักชู่โย่วฮวน แถมยังยัดใส่มือเธออีกกำใหญ่
“ผมไม่ค่อยชอบกินของพวกนี้ ปกติที่บ้านก็อยู่คนเดียว ถ้ากินไม่ทันเดี๋ยวก็เสียหมด ถือว่าฮวนฮวนกับน้าช่วยผมจัดการแล้วกันนะครับ ไม่ต้องเกรงใจ”
คำเรียกขานว่าฮวนฮวน ทำเอาจ้าวชุนหรงใจกระตุกวูบ มือไม้สั่นเทา เงยหน้ามองสวี่เฉินซินอย่างตกตะลึง แม้แต่ของในมือก็ลืมปฏิเสธตามมารยาท
ชู่โย่วฮวนที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็เกือบสำลักลูกอมรสนมที่อมอยู่เพราะคำเรียกนี้ เธอยกมือปิดปากไอแห้งๆ สองสามทีกว่าจะหาย สองแก้มพลันขึ้นสีแดงระเรื่อ ไม่กล้าหันไปมองสีหน้าของจ้าวชุนหรง
สวี่เฉินซินหมายความว่าไงเนี่ย ไหนตกลงกันว่าอีกสักพักรอให้เขาเตรียมตัวพร้อมก่อนค่อยไปสู่ขอที่บ้านไง ทำไมตอนนี้ถึงมาแอบประกาศความเป็นเจ้าของต่อหน้าผู้ใหญ่แบบนี้ล่ะ
ในยุคที่หัวโบราณขนาดนี้ การที่ผู้ชายเรียกผู้หญิงสนิทสนมปานนั้น คนโง่ยังดูออกเลยว่ามีซัมติง