กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อันซีเมิ่งจ้องจอภาพยนตร์ขนาดใหญ่ด้วยท่าทางจริงจัง ทว่ามุมปากกลับแต้มรอยยิ้ม พอสังเกตเห็นว่าจ้าวฉู่หยุนมองมา เธอจึงหันกลับมากะพริบตาปริบๆ อย่างไร้เดียงสา "มีอะไรเหรอคะ"
"ไม่มีอะไรครับ"
จ้าวฉู่หยุนดึงมือเรียวเล็กของอันซีเมิ่งมากุมไว้อย่างเอาแต่ใจ บีบนวดคลึงเบาๆ ในอุ้งมือ พลางลูบไล้เล่นอย่างเพลินมือ
อันซีเมิ่งรีบหันกลับไปมองจอหนัง ไม่กล้าสบตาจ้าวฉู่หยุนอีก แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับยิ่งหวานหยดย้อย
ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็กระเถิบตัวเข้าหาจ้าวฉู่หยุน เอนหัวซบลงบนไหล่ของเขาแล้วเงยหน้าถาม "ง่วงมากจริงเหรอคะ"
"ไม่ง่วงแล้วครับ"
จ้าวฉู่หยุนส่ายหน้า ก่อนจะถือโอกาสวาดแขนโอบเอวคอดกิ่วของอันซีเมิ่งเอาไว้