กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผ่านไปแค่ห้าวินาที หรืออาจไม่ถึงสิบวินาทีด้วยซ้ำ!
"กรี๊ด! นายเป็นหมารึไง!"
"ไอ้คนบ้า! นายนี่มันสารเลวชัดๆ!"
หวงลั่วจิ้งโมโหจนแทบคลั่ง
"เบามือหน่อย ผมผิดไปแล้ว ผมยอมรับผิดแล้ว!"
จ้าวฉู่หยุนได้แต่เอี้ยวตัวหลบกำปั้นพัลวัน ปากก็คอยละล่ำละลักขอโทษไปด้วย
จริงๆ แล้วในใจของหวงลั่วจิ้งกลับตระหนกยิ่งกว่า เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเมื่อกี้ตัวเองถึงไม่ยอมหลบ
หวงลั่วจิ้งเป็นผู้หญิงหัวโบราณมาก เธอจึงรู้สึกว่าเมื่อครู่ตัวเองต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ
"ฉันเป็นอาของนายนะ ถึงจะไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด ฉันก็เป็นอาของนายอยู่ดี!"
"ผม... ผม..."