เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวฉู่หยุนเพียงแค่โบกมือปฏิเสธ ก่อนจะนั่งนิ่งเงียบอยู่ตรงที่เดิม หลิวไข่กับเพื่อนผู้ชายซุบซิบกันอยู่พักหนึ่ง แถวหลังถึงค่อยสงบลง
จังหวะนั้นเสียงกริ่งเข้าเรียนดังขึ้นพอดี พวกนักศึกษาแถวหน้าถึงเลิกมุงดูเรื่องสนุกแล้วหันกลับไปมองหน้าชั้น
มีเพียงหวังจื่อซานที่ยังคอยเหลียวหลังมามองเป็นระยะ ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
จ้าวฉู่หยุนฝืนยิ้มเจื่อนพร้อมพยักหน้าให้ หวังจื่อซานจึงส่งยิ้มหวานตอบกลับมา แล้วหลังจากนั้นเธอก็ไม่หันมามองอีกเลย
แต่พอหมดคาบ หวังจื่อซานกลับวิ่งมาที่แถวหลัง ในมือถือพลาสเตอร์ยามาหลายแผ่น "จ้าวฉู่หยุน นายแปะไว้นะ จะได้หายไวๆ"
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเดินมาหลังห้องในช่วงพักเบรก แถมยังเข้ามาแสดงความเป็นห่วงเพื่อนร่วมชั้นผู้ชายอีกต่างหาก
บรรดาหนุ่มๆ แถวหลังต่างตาร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ถ้าได้รับการดูแลแบบนี้ ต่อให้โดนซ้อมสักยกก็คุ้ม สภาพจะดูเยินกว่านี้อีกหน่อยก็ยังไหว