กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวฉู่หยุนมองหลินซียวี่ด้วยสายตาลึกซึ้งแวบหนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืน เขาไม่อยากทนอยู่ที่นี่ต่อแม้แต่วินาทีเดียว
พอเดินถึงประตู เขาก็ชะงักฝีเท้าแล้วหันกลับมาพูด "เธอไม่ต้องคอยหลบหน้าฉันอีกแล้ว ที่นี่ฉันจะไม่มาเหยียบอีก ในรัศมีสามลี้ ฉันจะไม่โผล่มาให้เห็นหน้าอีกเลย"
สิ้นเสียง "ปัง" บานประตูก็ปิดสนิท
"ถึงเธอจะไม่อยากบอกเรื่องท้อง ก็ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยนี่?"
หลินจวินเฉียงลูบคางพลางเอ่ยขึ้น "อุตส่าห์ยอมเสียสละเพื่อมันขนาดนี้ สุดท้ายกลับต้องมาแบกรับชื่อเสียงแย่ ๆ เสียเอง"
"บอกว่าพี่เป็นพี่ชายฉัน แล้วจะยังไงต่อล่ะ?"
หลินซียวี่เดินไปริมหน้าต่างบานใหญ่ ทอดสายตามองทางเข้าอาคารเงียบ ๆ ก่อนจะเอ่ยช้า ๆ "หลังจากนี้คงต้องรบกวนให้พี่แวะมาที่จวิ้นซาสักรอบ"