เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เที่ยงวันถัดมา จ้าวฉู่หยุนกับพวกหลิวไข่กำลังนั่งกินข้าวอยู่ในโรงอาหารหก ขณะที่หลิวซินกำลังถือถาดอาหารกวาดสายตามองหาที่นั่ง สายตาก็เหลือบไปเห็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาสองสามคนพอดี
ในฐานะที่เคยนัดบอดแบบยกห้องด้วยกันมา นอกจากเธอจะประทับใจในตัวจ้าวฉู่หยุนเป็นพิเศษแล้ว เธอยังจำหลิวไข่ได้เป็นอย่างดี
ส่วนกัวเจียเหว่ยกับเหอเลี่ยง แม้จะจืดจางราวกับตัวประกอบ แต่พอเดินสวนกันในมหาวิทยาลัยก็ยังพอทักทายกันได้บ้าง
หลิวซินหันไปสะกิดบอกรูมเมตทั้งสามคน ก่อนจะถือถาดอาหารเดินนำลิ่วเข้ามา "พวกหนุ่มหล่อ บังเอิญจังเลยนะ"
'หนุ่มหล่อ' อย่างหลิวไข่มองตามเสียง พอเห็นว่าเป็นหลิวซิน แถมด้านหลังยังมีทั้งอันซีเมิ่งและฉินหลินหรงเดินตามมากันครบ เขาก็แอบใช้เท้าสะกิดจ้าวฉู่หยุนใต้โต๊ะไปทีหนึ่ง แล้วส่งยิ้มตอบกลับไป "รุ่นพี่ บังเอิญจังเลยครับ"