เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สองสามวันนี้จ้าวฉู่หยุนแทบจะขลุกอยู่ที่บริษัทตลอดเวลา การพัฒนาเกม "Happy Farm" มาถึงช่วงโค้งสุดท้ายแล้ว ด้านโจวปินเองก็เริ่มปรับตัวเข้ากับบทบาทใหม่ได้ทีละน้อย
จาก "กลุ่มนักศึกษา" สู่ "คนทำงาน" ระยะเวลาในการปรับตัวของแต่ละคนต่างกันออกไป
พวกเขาต้องเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงสารพัด จากเพื่อนร่วมชั้นกลายเป็นเพื่อนร่วมงาน จากอาจารย์กลายเป็นเจ้านาย จากการบ้านกลายเป็นภาระงาน และจากที่เคยแบมือขอเงินค่าขนมก็ต้องพึ่งพาตัวเอง
โจวปินปรับตัวได้ไวมาก คงเพราะไอ้หมอนี่ไม่เคยทำตัวสมเป็น "กลุ่มนักศึกษา" มาแต่ไหนแต่ไร สำหรับมันแล้ว การเรียนมหาวิทยาลัยก็แค่เปลี่ยนที่เที่ยวเล่นเท่านั้น
ติดอยู่ตรงที่นี่คืองานไม่ใช่เรื่องเล่นๆ โชคดีที่มีจูเหม่ยถิงคอยช่วยชี้แนะ เขาถึงพอทำงานออกมาเป็นชิ้นเป็นอันได้บ้าง
ถึงอย่างนั้นจ้าวฉู่หยุนก็ยังหาเรื่องค่อนขอดเขาอยู่เรื่อย เพราะตั้งแต่คืนนั้นเป็นต้นมา หลินซียวี่ก็ไม่เคยติดต่อมาหาเขาอีกเลย จ้าวฉู่หยุนเองก็มีทิฐิไม่ยอมติดต่อไป ปล่อยให้เธอแห้งเหี่ยวไปแบบนั้น
ยัยผู้หญิงคนนี้ถือตัวเกินไป จะให้เขาวิ่งแจ้นไปคอยประจบเอาใจทุกครั้งไม่ได้เด็ดขาด
ด้วยเหตุนี้ โจวปินจึงกลายเป็นกระสอบทรายระบายอารมณ์ของจ้าวฉู่หยุนไปอย่างน่าเวทนา