เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เห็นสตรอว์เบอร์รีสดดีเลยซื้อมา รีบเอาขึ้นไปเร็ว หนาวจะตายอยู่แล้ว กว่าจะลงมาได้ช้าชะมัด"
จ้าวฉู่หยุนไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายปฏิเสธเลยสักนิด แถมยังบ่นว่าอันซีเมิ่งลงมาช้าเสียอีก
อันซีเมิ่งกับหลิวซินอึ้งไปครู่หนึ่ง จีบผู้หญิงแบบนี้ก็มีด้วยหรือ มิน่าล่ะฉินหลินหรงถึงไม่ยอมคบกับเขา
แต่พอเห็นจ้าวฉู่หยุนยืนตัวสั่นเพราะความหนาว เธอก็ยังเอ่ยปาก "ขอบคุณนะ"
"แต่วันหลังนายไม่ต้องซื้อของมาให้อีกแล้วนะ ฉัน..."
อันซีเมิ่งตั้งท่าจะพูดต่อ แต่จ้าวฉู่หยุนกลับโบกมือตัดบท "จะซื้อหรือไม่ซื้อมันขึ้นอยู่กับอารมณ์ฉัน ไปละ"
"หมอนี่ใช่มนุษย์มนาหรือเปล่าเนี่ย"
สองสาวสบตากัน ตามความคิดของจ้าวฉู่หยุนไม่ทันจริง ๆ หลิวซินหลุดขำพรืดแล้วตะโกนไล่หลัง "จ้าวฉู่หยุน ฉันกินได้ไหม"
"กินไปเถอะ ซื้อมาก็ให้กินนั่นแหละ"
จ้าวฉู่หยุนหดคอวิ่งจู๊ดกลับหอพัก หลิวซินมองตามแผ่นหลังของเขาพลางพึมพำ "หมอนี่น่าสนใจชะมัด"