เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนกำลังจะออกเดินทาง จ้าวฉู่หยุนก็สังเกตเห็นว่าแบตเตอรี่มือถือเหมือนจะใกล้หมด ในยุคนี้หน้าจอยังไม่แสดงผลเป็นเปอร์เซ็นต์ ได้แต่กะเอาจากความยาวของขีดแบตตรงมุมขวาบนเท่านั้น
"ฉันเปลี่ยนแบตแป๊บหนึ่ง รอฉันสองนาที"
จ้าวฉู่หยุนเดินกลับไปที่โต๊ะอย่างไม่รีบร้อน แกะฝาหลังมือถือออก แล้วเปิดลิ้นชักหยิบแบตเตอรี่สำรองออกมาหนึ่งก้อน
หลิวไข่ที่กระวนกระวายจนแทบนั่งไม่ติดบ่นอุบขึ้นมา "เร็ว ๆ เข้าสิ เรื่องเยอะจริงนะนายเนี่ย"
"จะรีบหาพระแสงอะไร ไม่รู้หรือไงว่าตัวเอกเขาต้องเปิดตัวคนสุดท้าย"
จ้าวฉู่หยุนขมวดคิ้วว่า
"เอ่อ..."
พอหลิวไข่จินตนาการภาพตามว่า เพื่อนร่วมชั้นทุกคนนั่งกันเงียบกริบอยู่ในห้อง แล้วตัวเองก็เดินคุยโทรศัพท์วางมาดเท่ก้าวอาด ๆ เข้าไป ดวงตาก็พลันเป็นประกายขึ้นมาทันที "เออจริง ไม่ต้องรีบหรอก นายค่อย ๆ เปลี่ยนไปเถอะ"
"เอ่อ พี่ฉู่หยุน พี่ไข่ พวกพี่แน่ใจเหรอครับว่าจะเปิดตัวคนสุดท้ายน่ะ"
กัวเจียเหว่ยไม่ชินกับการทำตัวเด่นเอาเสียเลย เขาจึงเอ่ยหยั่งเชิงขึ้นมา "เอ่อ หรือผมไปก่อนดีกว่าครับ"