เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ระหว่างทางกลับบ้าน หวงลั่วจิ้งมองหวงเยว่ซูที่กำลังนั่งหน้าบึ้งผ่านกระจกมองหลัง พลางเอ่ยถามยิ้มๆ "เสี่ยวเยว่ คิดว่าพี่ชายคนนี้เป็นยังไงบ้าง"
"ก็งั้นๆ แหละค่ะ!"
หวงเยว่ซูตอบเสียงห้วน เงินหนึ่งพันหยวนที่จ้าวฉู่หยุนเพิ่งให้มายังไม่ทันจะอุ่นกระเป๋า ก็โดนหลิวชุ่ยซียึดไปเสียแล้ว
เวลาอยู่ต่อหน้าหวงเยว่ซู หลิวชุ่ยซีถึงจะดูเหมือนแม่คนขึ้นมาหน่อย เธอไม่ได้สนใจว่าเด็กหญิงจะแง่งอนหรือไม่ แต่ถามออกไปตรงๆ ทันที "แล้วลูกชอบพี่เขาไหมล่ะ"
สำหรับหวงเยว่ซูแล้ว ชอบหรือไม่ชอบไม่สำคัญเลยสักนิด ที่สำคัญคือเงินหนึ่งพันหยวนนั่นต่างหาก อีกอย่างเธอก็รู้ดีว่าหลิวชุ่ยซีอยากได้ยินคำตอบแบบไหน
เธอจึงยื่นข้อเสนอ "แม่คืนเงินหนึ่งพันหยวนที่เขาให้หนูมาก่อนสิคะ แล้วหนูจะชอบเขา คราวหน้าเจอกันก็จะยอมเรียกพี่ด้วย"
คำขู่ของเด็กหญิงไม่ได้ผลแม้แต่น้อย ในหัวของหลิวชุ่ยซียังคงเอาแต่นึกถึงช่วงเวลาครึ่งวันที่ได้อยู่กับจ้าวฉู่หยุนวนเวียนไปมา
เดี๋ยวสีหน้าของเธอก็สลดลง เดี๋ยวก็ผุดยิ้มอย่างเข้าใจ ทั่วใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข
ตอนที่จ้าวฉู่หยุนกลับมาถึงหอพัก กัวเจียเหว่ยก็อาบน้ำแปรงฟันเสร็จและขึ้นไปนอนบนเตียงแล้ว พอเห็นรูมเมตคนใหม่เดินเข้ามา เขาก็เกาะขอบเตียงชะโงกหน้ามาทักทายอย่างเคอะเขิน