เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั้งสองคนถึงหันมามองจ้าวฉู่หยุน หลิวชุ่ยซีชะงักไปครู่หนึ่ง ร่างเริ่มสั่นเทา ก่อนจะเอ่ยถามหยั่งเชิง "เธอคือ...ฉู่หยุนเหรอ?"
"ต้องดูบัตรประชาชนด้วยไหมครับ"
จ้าวฉู่หยุนตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์
อันที่จริงเขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ทั้งที่เตือนตัวเองแล้วว่าต้องวางตัวดีๆ พูดจาด้วยน้ำเสียงราบเรียบเข้าไว้ แต่พออ้าปากทีไรกลับเป็นแบบนี้ทุกที คล้ายกับว่าทำตัวแบบนี้แล้วในใจถึงจะรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง
ต่อให้เกิดใหม่แล้ว สภาพจิตใจแบบนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนไปเลย
"ฉู่หยุน"
หลิวชุ่ยซีส่งเสียงสะอื้นพลางทำท่าจะคว้ามือจ้าวฉู่หยุน
จ้าวฉู่หยุนเบี่ยงหลบตามสัญชาตญาณ ก่อนจะหันไปเร่งหวงลั่วจิ้งอย่างรำคาญใจ "เร็วหน่อยสิครับ"
หวงลั่วจิ้งยังไม่ทันตั้งตัว เพราะมัวแต่มองสำรวจจ้าวฉู่หยุนอยู่ เด็กหนุ่มท่าทางกวนๆ ดูหน้าตาดีไม่เบาคนนี้น่ะเหรอคือหลานชายฉัน?
พอได้ยินจ้าวฉู่หยุนเร่ง หวงลั่วจิ้งก็เบะปาก "ถอดแว่นกันแดดกับหน้ากากออกก่อนสิ ใครจะไปรู้ว่าตัวจริงหรือเปล่า"