บทที่ 229 อาหารเลิศรส

บทที่ 229 อาหารเลิศรส

เป็นไปตามที่หลี่เจาคาดการณ์ไว้ แม้ว่าเซี่ยนลิ่งของแต่ละอำเภอในกวานจงจะออกประกาศรับซื้อไข่ตั๊กแตน และชาวบ้านเมื่อได้ยินว่ามีเงินรางวัล ทั้งยังเป็นช่วงว่างเว้นจากงาน จึงพากันออกไปขุด

ทว่าไข่ของตั๊กแตนนั้นมีมากเกินไป จึงมิอาจหลีกเลี่ยงการตกค้างได้

ตั๊กแตนที่ฟักออกมาเป็นตัวเต็มวัยเริ่มเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ และเริ่มกัดกินพืชผลที่รอดตายมาได้อย่างยากลำบาก

ตั๊กแตนหลังจากถูกกำจัดไข่ไปแล้วมีจำนวนไม่มากนัก มิได้รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ทว่ากลับไม่มีชาวบ้านคนใดกล้าไปจับหรือฆ่าพวกมันเลย

ยังคงเป็นที่หงเหมินถิง เหล่าชาวบ้านตั้งโต๊ะเครื่องหอม สวดอ้อนวอนต่อสวรรค์มิขาดสายเพื่อวิงวอนให้ทรงนำตั๊กแตนกลับไป

หลี่เจาเห็นภาพนั้นก็ส่ายหน้า แล้วจึงก้าวขึ้นไปเบื้องหน้า