บทที่ 228 ภัยตั๊กแตน

บทที่ 228 ภัยตั๊กแตน

ซุนเจียนย่อมไม่ยอมทนกล้ำกลืนความเสียเปรียบ หลังจากยึดเจียงเซี่ยมาได้ จึงรักษาสันติภาพกับเฉาเชาไว้ชั่วคราว แล้วหันไปเปิดฉากโจมตีหลิวเป้ยแทน

เฉาเชารับมือยาก แต่หลิวเป้ยตัวกระจ้อยร่อยจะกำราบไม่ลงมือเชียวหรือ

เฉาเชาเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า เริ่มพุ่งเป้าเล่นงานหลิวเป้ยเช่นกัน จิงโจวจึงกลับมาโกลาหลวุ่นวายดั่งโจ๊กกวนอีกครา

หลี่เจายินดีที่ได้เห็นเช่นนี้ เพราะทำให้เขามีเวลาทุ่มเทให้กับการบรรเทาภัยพิบัติได้อย่างเต็มที่

หลิวเปี่ยวในครานั้นนำครอบครัวเข้าสู่จิงโจวเพียงลำพัง ยามนี้ก็จำต้องจากมาอย่างโดดเดี่ยวเช่นกัน

เมื่อหลิวเปี่ยวหนีมาพึ่งพิงหลี่เจา หลี่เจาจึงให้การต้อนรับเขาเป็นอย่างดี

"บ้านเดิมของจิ่งเซิงอยู่ในถิ่นเฉาเชา ไยต้องมาหาข้าด้วย ยอมสวามิภักดิ์ต่อเฉาเชาไปด้วยกันมิดีกว่าหรือ" หลี่เจาเอ่ยถาม