บทที่ 230 ราคาเสบียง

บทที่ 230 ราคาเสบียง

ในช่วงเวลานี้หลี่เจาง่วนอยู่กับการจัดการภัยแล้งมาโดยตลอด และเมื่อฝนตกในเดือนแปด สถานการณ์ภัยแล้งในกวานจงจึงค่อยบรรเทาลงตามไปด้วย

แม้ภัยแล้งจะผ่านพ้นไป ทว่าปัญหาความเป็นอยู่ของราษฎรกลับยังมิได้รับการแก้ไข

"นายท่าน จงเหยาส่งรายงานมาว่าภัยแล้งครานี้ กวานจงเก็บเกี่ยวผลผลิตได้ไม่ดี พืชผลเกรงว่าจะเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบส่วนขอรับ" สวินโยวถือรายงานของจงเหยาพลางเอ่ย

หลี่เจาเองก็เตรียมใจไว้แล้ว ผลผลิตที่ลดลงย่อมไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

ยังดีที่เขาสั่งการให้คนลำเลียงเสบียงอาหารจากที่อื่นมุ่งหน้าสู่กวานจงไว้ล่วงหน้า จึงช่วยกดราคาเสบียงในกวานจงเอาไว้ได้

ภัยแล้งในครั้งนี้ ย่อมมีคนคิดอาศัยโอกาสนี้กอบโกยความมั่งคั่ง

พ่อค้าข้าวบางกลุ่มต่างพากันกักตุนเสบียง ไม่ยอมนำออกมาขายอีก