กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 406 เขาไม่หวงชีวิต แต่ฉันหวงชีวิตเขา
“จะเป็นไปได้ไหม?”
ลู่หลีมองซ่งมู่ชิงอย่างงุนงงปนคาดหวัง พลางถาม
ซ่งมู่ชิงไม่รู้จะตอบอย่างไร
เธอก็อยากบอกลู่หลีเหมือนกันว่าคนที่มาเป็นหมอไม่ได้เรื่องทั้งนั้น
แต่จะเป็นไปได้หรือ?
คนที่มาที่นี่เพราะชื่อเสียงของหลิงยวิ่น จะเป็นคนที่ไม่มีชื่อเสียงในวิถีการแพทย์ได้หรือ?
เธอยังจำตอนที่นักพรตเฒ่าเพิ่งมาถึงทะเลสาบซีจื่อได้
อาจารย์ยังคงขุ่นเคืองที่อีกฝ่ายลืมเรื่องราวในอดีตไปจนหมด
ทุกวันเอาแต่พูดซ้ำไปซ้ำมาว่า ลู่หลี ลู่หลี ลู่หลี