กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 407 นมหมดอายุ กลับมาช้าไปแล้ว
ชายชราลากลู่หลีเข้าไปในห้อง
เขาปิดประตูลงกลอนอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ แล้วค้นข้าวของจนกระจัดกระจาย ก่อนจะหยิบนมออกมาทีละกล่อง ยื่นให้ลู่หลีราวกับมอบสมบัติล้ำค่า
“ในโทรทัศน์บอกว่าดื่มอันนี้แล้วจะโตเร็ว”
“ฉันเก็บไว้ให้เธอทั้งหมดเลย”
“……”
ลู่หลีรับมาอย่างเหม่อลอย พอมองเข้าไปอีกทีก็เห็นว่ายังมีอีกหลายกล่องวางอยู่ตรงมุมตู้ เขาพลันนึกถึงคำพูดที่ชายชราชอบบ่นให้ฟังมาตลอด
—เจ้าหนูลู่ รีบโตไว ๆ นะ
“แต่โตขึ้นแล้วเป็นยังไง……”
ลู่หลีพยายามกลั้นน้ำตา หันหน้าไปอีกทางแล้วพึมพำถามตัวเอง