กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 365 เสียงจักจั่นฤดูสารทเข้มข้น ความคิดถึงนับหมื่น!
ทะยานไปไกลสุดสายตา
พอตกกลางคืน ลู่หลีก็มาถึงจุดพักรถใกล้หงตูแล้ว เขาขับรถมาหลายร้อยกิโลเมตรโดยไม่หยุดพัก น้ำมันในถังแทบหมด
แต่สภาพการจราจรกลับติดขัดอย่างผิดปกติ
ลู่หลีจึงจำเป็นต้องลงจากรถมายืดเส้นยืดสาย เติมน้ำมันให้เต็มถัง
“ไอ้เวรเอ๊ย ฉันแค่ลงไปฉี่แป๊บเดียว พวกแกก็ทิ้งฉันไว้ในที่เปลี่ยวจนหมาเมินแบบนี้เลย!”
เสียงด่าดังมาจากข้างหน้าต่างรถ
ลู่หลีขมวดคิ้ว ปิดหน้าต่างรถ เตรียมหลับตาพักสักหน่อย รอให้การจราจรดีขึ้นตอนดึกแล้วค่อยเข้าเมืองหงตู
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
หลับตาได้ไม่นาน เสียงเคาะหน้าต่างรถก็ดังขึ้นเป็นระลอก