กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 366 นางปีศาจใจกล้า อย่าเอานมมาทับฉัน!
“ฉันติดหนี้บุญคุณภูเขาหลงหู่!”
โคมลอยน้ำลอยเอื่อยไปบนทะเลสาบ จนกระทั่งหายลับไป
ลู่หลีหมุนตัวเดินจากไปทันที
ไม่ว่านักพรตเฒ่าจะมีความสามารถจริงหรือพูดเหลวไหล
อย่างไรเสีย ความโศกเศร้าที่ซ่อนลึกที่สุดในใจของเขาก็ค่อย ๆ คลายลงแล้ว
“ดีเลย แบบนี้ดีเลย…”
นักพรตเฒ่าแบกสัมภาระขึ้นไหล่อย่างตื่นเต้น แล้วรีบตามไป
ฮึ!
พวกไร้ประโยชน์พวกนั้นเชิญเขาตั้งหลายครั้งก็ไม่เห็นได้ผลอะไร