กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 59 พรสวรรค์ขโมยฟ้า พันปีหาได้สักคน!
“ไม่รู้ว่าวันนี้พวกเราจะมีบุญได้เห็นหรือเปล่า”
เฟิงกู่กับคนอื่น ๆ ได้ยินแล้วก็มีแววคาดหวังในดวงตาทันที
นับจากบทกวีไม่กี่บท ที่ลู่หลีเผยแพร่
ในวงวรรณกรรมทั้งหมด อย่าว่าแต่คนหนุ่มสาวรุ่นราวคราวเดียวกับเขาเลย
แม้แต่ตาแก่อย่างพวกเขาก็ยังยากจะเทียบชั้น
ถ้าโชคดีได้เห็นลู่หลีแต่งบทกวีสด ๆ
เวลาออกไปคุยกับคนอื่นก็จะมีเรื่องไว้เล่า
“แต่งบทกวี…”
ลู่หลีชะงักไปชั่วขณะ