กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 สุภาพชนรักทรัพย์ ได้มาโดยชอบธรรม!
“นังหนูเซวียน เอาบทกวีมาให้ฉันเร็ว ๆ ระวังลมพัดจนขาด”
เฟิงกู่เดินไปรับบทกวีอย่างระมัดระวัง
พร้อมกับไม่ลืมเตือนเธอ
“ดูเจ้าหนูลู่สิ ทำหน้าเศร้าแล้ว…รีบไปอยู่เป็นเพื่อนเขา คุยกับเขาหน่อย!”
เจิ้งเสวียเหวินกับเมิ่งเจี้ยได้ยินแล้วต่างชะงัก
ทิวทัศน์ก็คงเป็นทิวทัศน์ในลานบ้าน
ส่วนผู้คนก็น่าจะเป็น…คนในลานบ้านสินะ?
“แค่ก ๆ…นังหนูเซวียน ไปทำอาหารให้เจ้าหนูลู่หน่อย เมื่อกี้ท้องเขายังร้องโครกครากอยู่เลย”
เจิ้งเสวียเหวินส่งสายตาให้ซูเซวียนไม่หยุด