กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 บทกวีและตำราโบราณ สืบทอดวัฒนธรรม!
ลู่หลีกะพริบตามองคนหลายคนในลานบ้าน
เอาเถอะ…ไม่รู้จักสักคน
ยกเว้นซูเซวียนที่ปลายพู่กันยังมีน้ำหมึกหยดอยู่
เพราะเขาเคยเห็นรูปถ่าย
ประกอบกับเธอมีบุคลิกโดดเด่น จึงจำได้
จากนั้น
สายตาของเขาก็จับจ้องไปยังเจิ้งเสวียเหวินที่เดินเข้ามาหาอย่างตื่นเต้น
เขาคือท่านผู้เฒ่าเจิ้งสินะ?
ไม่น่าผิดแน่!