กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 เรือนสี่ประสานแห่งนครหลวง
หลังจากลองเล่นเปียโนจนคุ้นมือ
ลู่หลีนั่งหลังตรงอยู่ตรงหน้า
จากนั้นก็กดแป้นสีขาวดำตามทำนองในความทรงจำ
เมื่อเสียงนำอันไพเราะอ่อนหวานดังขึ้นในห้องดูหนังฟังเพลง
หลินจื่อยวนกับสวี่โย่วเหยียนก็เผยอริมฝีปากแดงระเรื่อ
แม้ฝีมือเล่นเปียโนจะไม่ได้เรื่องจริง ๆ
แต่ทำนองกลับชวนให้เคลิบเคลิ้ม
แล้วเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของลู่หลีก็ดังขึ้นในที่สุด
“เขย่งปลายเท้า”