เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อายตนะหก ได้แก่ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ
‘ราก’ มีความหมายว่าสามารถให้กำเนิด ด้วยเหตุนี้อายตนะหกจึงก่อกำเนิดการรับรู้ทั้งหก
การรับรู้ทั้งหก ได้แก่ การเห็น การได้ยิน การได้กลิ่น การลิ้มรส การสัมผัส และมโนรับรู้
จักขุประสาทคือตาสามารถแลเห็นรูปารมณ์ทั้งปวงในแดนรูป สองโสตประสาทคือหูสามารถสดับสรรพเสียง สามฆานประสาทคือจมูกสามารถสูดดมกลิ่นหอม สี่ชิวหาประสาทคือลิ้นสามารถลิ้มรสอาหาร ห้ากายประสาทคือกายอันเป็นที่พึ่งพิงพำนักของประสาททั้งหลาย หกมโนประสาทคือใจในระดับผัสสะทั้งห้า ไม่ว่าจะดีหรือชั่ว ล้วนสามารถแยกกันได้สิ้น
การรับรู้ทั้งหกกระตุ้นใช้อายตนะหกให้สัมผัสกับผัสสะทั้งหก
ผัสสะทั้งหก ได้แก่ รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส และธรรมารมณ์
อายตนะหกเมื่อสัมผัสกับผัสสะทั้งหกย่อมก่อเกิดหกปรารถนา ส่งผลให้สามพิษคือโลภ โกรธ หลง ประดังประเดเข้ามา