ตอนที่ 447 จิตใจผู้คนเอนสู่มาร

นอกจากแผ่นผนึกมนตร์มหากรุณาหกพยางค์แผ่นนั้นแล้ว สิ่งที่กดทับซุนหงอคงไว้แต่ไหนแต่ไรมามีเพียงตัวเขาเองเท่านั้น

ภูเขาห้าธาตุคือสิ่งที่แปรเปลี่ยนจากพิษร้ายห้าประการ โลภ โกรธ หลง ทะนง สงสัย ของวานรแห่งจิต บัดนี้พิษร้ายทั้งห้าค่อย ๆ มลายไป ส่วนที่เหลือย่อมเป็นเพียงเปลือกผนึกเท่านั้น

เทพพิทักษ์ห้าทิศเมื่อได้ยินคำก็รู้ว่างานของตนมาถึงแล้ว ทันใดนั้นตาก็ไม่บอด หูก็ไม่หนวกอีกต่อไป

"พวกข้ารับบัญชามาเฝ้าดูแลมหาอริยะ บัดนี้เคราะห์สิ้นสุด จึงขอส่งคืนเปลือกผนึกนี้ไปละ"

กล่าวจบ ทั้งห้าคนแต่ละฝ่ายช่วยกันดึงเปลือกผนึกไว้ แล้วพากันเผ่นหนีออกจากแดนถูกผิดแห่งนี้ไปราวกับวิ่งหนีตาย

สุโพธิพลันตะลึงงันไปบ้าง

"เจ้าลิงตัวนี้มีอำนาจข่มขวัญไม่เบาเลย ในสายตาของพวกเขากลับดูหวาดกลัวเจ้ายิ่งกว่าพบเจอผู้ยิ่งใหญ่โบราณเสียอีก"

ซุนหงอคงถ่มน้ำลายไปด้านข้าง เอ่ยด้วยน้ำเสียงดูแคลน