กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“รอข้าเติมไฟให้มันอีกสักกอง”
โสตสดับโกรธยิ้มบาง ๆ การแทรกซึมหัวใจมรรคา หยอกล้อโทสะของสรรพสัตว์ นั่นก็คือพลังอิทธิฤทธิ์ถนัดมือของเขา
เพลิงไร้นามสายหนึ่งพลันพลุ่งพล่านขึ้นกลางใจ ซุนหงอคงก้าวเข้าไป เท้าสะเอวผึ่งอก
“พวกเจ้าเป็นใคร บังอาจมาขัดขวางเส้นทางของพวกเราที่นี่!”
กายเป็นทุกข์ที่บรรพชนมารแปรเป็นกล่าวขึ้น
“พวกข้าคือมารร้ายดักปล้นทาง เจ้าภูเขาขัดขวางเส้นทาง ชื่อเสียงระบือไกลทั่วไตรภพหกภูมิ โลกชมพูทวีป คาดว่าเจ้าคงไม่รู้ รีบวางข้าวของลงเสียแต่เนิ่น ๆ จะได้ปล่อยเจ้าผ่านไป มิเช่นนั้น จะขับไสส่งดวงจิตวิญญาณของเจ้าลงสู่เก้าอเวจี มิอาจพลิกฟื้นได้ชั่วหมื่นกัป”