กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเหวินจ้งเมื่อได้ยินคำก็มิได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย เนตรเทพบนศีรษะทะลุผ่านสิบทิศสามกาล กาลเวลาและโชคชะตา
“ที่แท้เจ้าก็ยังมิได้หวนคืนมาอย่างสมบูรณ์ เพียงแต่อาศัยกายพุทธะมาร ทะลุผ่านมิติ แย่งชิงมโนทัศน์ไปครอง”
‘อานนท์’ กล่าวอย่างไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย
“แล้วจะทำอย่างไร เจ้าสมควรรู้ว่าเปิ่นจุนเดินสู่เส้นทางอื่น มิได้ดำเนินตามหนทางแห่งไท่อี ใกล้เคียงความรู้ทุกสิ่งและทำได้ทุกสิ่งอย่างไร้ขอบเขต ฝืนต่อหลักเหตุผล เหนือพ้นตรรกะ ผู้ที่ทัดเทียมกับข้าได้มีน้อยแสนน้อย”
“หลังจากข้าล่วงลับ มรรคมารก็มิได้ตัดขาด หากแต่ยืดขยายมาจนถึงบัดนี้ โดยใช้ปราณมารเป็นสื่อกลาง ทะลุผ่านกฎแห่งกรรมและกาลเวลา ต่อให้เป็นผนึกของพวกไท่อีก็ขังข้าไม่อยู่”
เหวินจ้งเมื่อได้ยินคำก็อดขมวดคิ้วมิได้