เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ท่ามกลางแดนบริสุทธิ์สุขาวดีตะวันตก กลุ่มคนพระอรหันต์มหายานและมหาพระโพธิสัตว์ต่างมองไปยังสองจอมสวรรค์ ณ ที่นั่งด้านบนอย่างตั้งใจและไม่เจตนา
สภาพการณ์ในวันนั้น อานนท์กระจ่างชัดว่าปฏิบัติตามคำสั่งของทั้งสองท่านนี้ลงสู่โลกเบื้องล่าง
บัดนี้กลับเป็นเช่นนี้ นี่คิดจะเล่นละครฉากใดกันอีกเล่า?
แววตาอันเฉยเมยของเหวินจ้งหาได้บังเกิดระลอกคลื่นใหญ่โตเพราะเหตุนี้ไม่
“ให้ข้าดูหน่อยเถิดว่า สองกระบวนท่าสุดท้ายของดาบทำลายศีลของอานนท์จะไปถึงระดับใด”
มหาสมุทรมรรคจิตอันไร้ขอบเขตสำแดงขึ้นเบื้องเท้า อานนท์นั่งสำรวมอยู่บนยอดเขา ณ ใจกลาง
เบื้องหลังผงาดเงามายาอันมหึมาสายหนึ่งขึ้น เก้าหัวสิบสองหน้า ยี่สิบสี่กร เหยียบย่างบัวทมิฬ
อักขระสวัสติกะย้อนกลับสีดำแดงหมุนวนอย่างช้า ๆ
“อานนท์ละเมิดศีล หกสู่นิพพาน”