ตอนที่ 344 เจินจวินสันติ

ในชั่วพริบตาที่เงาตราใหญ่ปรากฏขึ้น พลังแห่งมรรคมนุษย์ภายในขอบเขตเมืองหลวงก็เริ่มปั่นป่วน

หัวใจสวรรค์แปรเปลี่ยน ฟ้าดินพลิกผัน

ขุนนางน้อยใหญ่ผู้แบกรับวาสนามรรคมนุษย์ในเมืองหลวงต่างพากันเงยหน้า ในแววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ!

ผู้ที่ได้สติกลับมาก่อนใครเพื่อนในนั้นคือจักรพรรดิยุทธ์ไท่อู่ทั่วป๋าเทาแห่งเป่ยเว่ย

ในฐานะประมุขแห่งราชวงศ์ ย่อมมีความรู้สึกไวต่อการเปลี่ยนแปลงของวาสนามรรคมนุษย์ภายในอาณาเขตเป็นอย่างยิ่ง ดวงตาพญามังกรเปี่ยมบารมีเหลือล้น มองไปยังต้นตอที่ก่อให้เกิดความผิดปกติ จวนของม้าขาวกงชุยเฮ่า

“สั่งให้ชุยเฮ่าเข้าวัง”

พระราชโองการปากเปล่าสายหนึ่งพุ่งตรงออกจากประตูตำหนัก

ภายในจวนของชุยเฮ่า ชุยเฮ่ามองดูเงาตราใหญ่นั้นด้วยความตกตะลึง ใบหน้าแดงก่ำไปหมด เนิ่นนานหลังจากนั้นจึงค่อยๆ เปล่งออกมาผ่อนลมปราณขุ่นคำหนึ่ง มองไปยังโค่วเชียนจือด้วยสีหน้าซับซ้อน เค้นคำสี่คำออกมาอย่างยากลำบาก