เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
บรรยากาศแห่งเซียนแหวกผู้คนธรรมดาสามัญออกไป
โค่วเชียนจือเงยหน้ามองเซียนสวรรค์เบื้องบนพลางยิ้มบาง
“เทียนซือจาง ไยต้องบันดาลโทสะถึงเพียงนี้เล่า!”
จางเต้าหลิงแค่นเสียงหึ
“มรรคเทียนซือของข้าเผยแผ่วิชามรรค เชิดชูธรรมะอันถูกต้องแห่งไท่ซ่าง จารแผ่นยันต์ ขจัดกลิ่นอายอสูรในโลกมนุษย์ อัญเชิญเทพเหินเข้าเฝ้า ณ ประตูตำหนักจักรพรรดิ ย่างก้าวปราณดารา ณ ประตูอัสนี เจ้าเองก็เป็นผู้คนในมรรคเซียน ไยจะไม่รู้ว่าไท่ซ่างคือบรรพชนเต๋า เหตุใดจึงกล้ายโสโอหัง ล่อลวงจักรพรรดิแห่งโลกมนุษย์ เอาของเทียมมาปะปนของจริง”
โค่วเชียนจือเมื่อได้ยินคำก็มิได้เกรงกลัวแม้แต่น้อย
“เทียนซือสู้รบกับราชันผี สถาปนายี่สิบสี่สำนัก เปิดการอบรมสั่งสอนแห่งไท่ซ่าง นับเป็นคุณูปการอันไม่ธรรมดาอย่างแท้จริง ทว่าก็เพราะเหตุนี้จึงกำหนดให้ผู้แรกเข้าสู่มรรคเป็นพลผี ยากจะหลุดพ้นจากกรอบคร่ำครึของมรรคผี”