ตอนที่ 337 มรรคเทียมสามจาง

สารีบุตรปรายตามองเขาแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยขึ้นเรียบเฉย

"ยุคโบราณมีห้าเคราะห์ เป็นสมรภูมิสงครามศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิด ไป๋หลี่ผู้นั้นย้อนพิสูจน์สามมหาเคราะห์แรกสำเร็จจนหวนคืนมา ความลึกล้ำแห่งการบำเพ็ญบรรลุถึงยอดสูงสุดแล้ว แสงวิเศษเจ็ดรัตนะก็ใช่ว่าจะปัดกวาดเขาสะเทือน จะเชิญคนมาปราบเขาย่อมได้เป็นธรรมดา แต่ประเด็นสำคัญคือผู้ใดมีฝีมือเช่นนี้"

คนในสำนักสมบัติวิญญาณชำนาญร้อยศาสตร์แห่งการบำเพ็ญเพียร เชี่ยวชาญการประลองเวทยิ่งยวด ไป๋หลี่ยิ่งเหนือชั้นกว่านั้น

ในพุทธศาสนานอกจากพระศากยมุนีไม่กี่องค์ที่บรรลุสัมมาสัมโพธิญาณสูงสุด อนุตตรสัมโพธิญาณแล้ว ผู้อื่นกระทั่งคุณสมบัติที่จะลงมือกับเขายังไม่มี เพียงแค่อานุภาพที่หลงเหลือจากการประลองเวทก็สามารถทำลายจนแตกแสงวิญญาณแต่กำเนิดมิแตกดับได้แล้ว

ดังที่เขากล่าว แม้แต่เทพสูงสุดทั้งสามอย่างทีปังกร พระศากยมุนี และศรีอริยเมตไตรยก็มิใช่คู่ต่อสู้ของเขา