เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ครั้นหยวนสื่อจากไปแล้ว สายตาที่โต้วหมู่มองไปยังไป๋หลี่ก็แฝงอารมณ์ซับซ้อนเพิ่มขึ้นมาแม้แต่น้อย คล้ายจะมีความสืบค้นเพิ่มขึ้นเล็กน้อย มีความชื่นชมเพิ่มขึ้นเล็กน้อย และที่สำคัญยิ่งกว่าคือมีความซาบซึ้งเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
"ขอบใจสหายน้อยมาก!"
เพิ่งจะเอ่ยจบ โต้วหมู่ก็แปรเป็นแสงดาวสายหนึ่งมุ่งหน้าไปยังภูเขาหลีซาน
ไป๋หลี่เมื่อได้ยินคำก็ยิ้มอย่างรู้ใจ
หม่าสุ่ยที่อยู่ด้านหลังเขาพลันสงสัยไม่เข้าใจ ไป๋หลี่กักขังโต้วหมู่ไว้ที่ภูเขาหลีซาน หากไม่มีเหตุห้ามออก สำหรับผู้ยิ่งใหญ่ระดับนางแล้ว อย่างไรก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องดีถึงจะถูก เหตุใดจึงยังต้องเอ่ยปากขอบคุณ
เทวีอู๋ตังที่อยู่ด้านข้างเห็นเข้าก็พลันหัวเราะกล่าวว่า
"ศิษย์น้องหม่าสุ่ย เจ้าอย่าได้ลืมไปเล่า สถานะของโต้วหมู่พิเศษเพียงใด นางสังกัดมรรคเทพในท้ายที่สุด"