เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ไป๋หลี่เมื่อได้ยินคำก็ยิ้มอย่างรู้ใจ เสินหนงเดินทางมาด้วยตนเองครานี้ หนึ่งคือเพื่อเรื่องของสำนักแพทย์ สองเกรงว่าย่อมมีความหมายในการค้ำจุนหนุนหลังเขาอยู่บ้าง ไม่ว่าจะเป็นการเรียกเขาเป็นพี่ชาย หรือการประทานรากวิญญาณสวรรค์ให้ท่ามกลางสายตาผู้คนล้วนใช่ทั้งสิ้น
อย่างไรเสียก็เป็นอาจารย์แห่งร้อยสำนักที่พวกเขารับปากด้วยตนเอง ก่อนหน้านี้ไป๋หลี่ย่อมมีวางแผน ด้วยเหตุนี้จึงไม่ติดใจเอาความ
หากมีผู้ใดคิดคดขึ้นมาอีก เกรงว่าคงต้องชั่งน้ำหนักความสำคัญของถ้ำเมฆาอัคคีดูเสียแล้ว
สิ่งเหล่านี้กระทำเพื่อให้พุทธศาสนาดู และเพื่อให้ลัทธิฉ่านกับลัทธิเหรินดูเช่นกัน ย่อมไม่อาจเอ่ยปากออกมาตรงๆ
"เอาเถิด เรื่องราวที่นี่จบสิ้นแล้ว พวกข้าก็สมควรหวนกลับทิศประจิมเสียที"
กล่าวจบ จุ่นถีก็พาพระศากยมุนีและคนอื่นๆ หวนกลับสู่แดนสุขาวดีแห่งแดนตะวันตกไป