เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 91 เตาอุ่นลองคม
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
นอกประตูไม้หนาหนักที่แข็งแรงพอจะกันหมีตาบอดได้ เสียงร้องไห้ปนลมหนาวและหิมะกระแทกบานประตูจนสั่นครืน “อาหลิน! อาหลิน ช่วยด้วย! เปิดประตูหน่อย! มี…มีอะไรบางอย่างไล่ตามพวกเรา! เหล่าซาน…เหล่าซานไม่ไหวแล้ว!”
เสียงตื่นตระหนกจนแหบพร่า ราวกับไก่ตัวผู้ถูกบีบคอ เจือความสิ้นหวังแบบคนฉี่ราด ไม่ได้เสแสร้ง
อากาศในบ้านที่เพิ่งผ่อนคลายลงได้ไม่นาน พลันตึงเครียดขึ้นมาอีกครั้ง
เหล่าหลินถือปืนคาบศิลาลำกล้องยาวที่ขัดจนวาว ปลายกระบอกปืนชี้ลงอย่างมั่นคง ลูกตาขุ่นมัวไร้ความไหวติง เขาเพียงเอียงหูฟัง คล้ายหมาป่าเฒ่าจำแนกเสียงในสายลม เหล่าเกิ่งแนบตัวอยู่ข้างประตูแล้ว ร่างราวกับเงาที่หลอมรวมกับความมืดตรงมุมห้อง ด้ามมีดล่าสัตว์ที่เหน็บไว้ด้านหลังเอวโผล่ออกมาส่วนหนึ่ง สะท้อนแสงเย็นเยียบ เสี่ยวสือโถวกอดก้อนหินไว้แน่น กลัวจนแทบไม่กล้าหายใจ ดวงตาเบิกกว้าง
เจียงอวี่นั่งพิงกำแพง ปานทองแดงที่หลอมรวมอยู่กลางอกเต้นเป็นจังหวะมั่นคง แผ่ไออุ่นออกมา เขาหลับตาลงครึ่งหนึ่ง ใบหน้ายังซีดจนน่ากลัว แต่คิ้วขมวดเข้าหากัน ก่อนจะคลายออกช้า ๆ ราวกับรวบรวมแรงทั้งหมดเพื่อฟัง มือที่กุมมือฉันร้อนผ่าว ทว่าแรงบีบมั่นคงขึ้นมากแล้ว