เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 86 ไออุ่นลุกลามดุจไฟป่า·เถ้าถ่านปะทุขึ้นอีกครั้ง
มือร้อนผ่าวของเขากำปลายนิ้วฉันแน่น ราวกับจะบีบกระดูกให้แหลก ความร้อนจากฝ่ามือแผดเผาจนน่ากลัว แต่ก็มีแรงของคนที่รอดตายติดอยู่ด้วย หนักอึ้งและซึมเข้าไปตามร่องกระดูกเย็นเฉียบของฉัน
“อุ่นไว้…” เสียงแผ่วของเขาราวกับใช้เรี่ยวแรงสุดท้ายที่เหลืออยู่ ทิ้งลงข้างหูฉัน ร้อนจนหัวใจฉันกระตุกวูบ
อุ่นไว้?
ฉันก้มลงมองสลับไปมาระหว่างปานทองแดงสีทองคล้ำที่เต้นอยู่บนหน้าอกเขากับมือที่เรากุมกันแน่น ปานทองแดงราวกับเตาหลอมขนาดย่อม แผ่ความร้อนกร้าวและอาถรรพ์ กระตุ้นให้เนื้อหนังที่ฉีกขาดของเขาค่อย ๆ ประสานเข้าหากัน ส่วนความร้อนจากฝ่ามือเขาเป็นความอบอุ่นอีกแบบ เป็นเครื่องยืนยันว่าเขารอดพ้นความตายและหายใจได้อีกครั้ง เป็นการปลอบโยนที่เก้ ๆ กัง ๆ แต่พยายามอย่างสุดชีวิต และยิ่งไปกว่านั้น…ยังเป็นความคิดที่เกือบแข็งตายอยู่ในใจฉัน ซึ่งกลับถูกจุดไฟขึ้นมาอย่างฝืน ๆ ท่ามกลางแดนตายที่เย็นเยียบราวกับหลุมน้ำแข็งแห่งนี้