เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 63 ประกายริบหรี่จากเกล็ดแตก
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
ท้องฟ้าราวกับถูกแช่แข็งจนทะลุปรุโปร่ง เป็นสีเทาขาวหม่น ๆ ไม่มีไออุ่นแม้แต่น้อย ลมพัดผ่านช่องประตูที่ไม่มีบาน ก่อตัวเป็นลมวน พัดเศษหญ้าแห้งกับสะเก็ดเลือดดำแห้งบนพื้นให้ปลิว เสียงคร่ำครวญเหมือนใครกำลังร้องไห้ในงานศพ
ฉันพิงกำแพงดินเย็นเฉียบ ร่างครึ่งซีกชาไปหมด เจ้าสิ่งที่เรียกว่าพิษกัดกร่อนกระดูกเหมือนงูน้ำแข็งที่เลื้อยเข้าไปในซอกกระดูก กำลังคืบคลานขึ้นมาอย่างเชื่องช้า โคนคอเริ่มแข็งตึงแล้ว แค่หันหัวก็ยังลำบาก มือซ้ายเหรอ? ไม่รู้สึกอะไรตั้งนานแล้ว เหลือเพียงความเจ็บจากของที่บาดนิ้วตรงโคนนิ้วนางเตือนฉันว่า ตรงนั้นยังสวมของพัง ๆ ไว้
หัวฉันก็พร่า หึ่ง ๆ เหมือนมีใครเอาไม้ไปแหย่รังแตน เดี๋ยวก็เป็นประตูผีสีเขียวเรืองรองที่แหงนอ้าปากอยู่ใต้น้ำ เดี๋ยวก็เป็นก้อนเกล็ดบิดไปบิดมาตรงปากประตูที่มีของเหลวสีดำไหลย้อย ส่วนใหญ่กลับเป็นใบหน้าของเจียงอวี่ที่เปื้อนสะเก็ดเลือดกับโคลนเละเทะ และเสียงเหมือนสูบลมแตก ๆ ปนฟองเลือดของเขาที่ว่า “...จดทะเบียน...”