เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 หม้อสามขาศพแห่งธาราใต้ดิน
“อึก ๆ—!”
น้ำเย็นยะเยือกปนโคลนทรายและกลิ่นคาวเน่า ทะลักกรอกเข้าปาก จมูก และรูหูในพริบตา! ราวกับเข็มน้ำแข็งนับไม่ถ้วนทิ่มเข้าไปในปอดอย่างแรง เจ็บจนภาพตรงหน้ามืดวูบ เกือบขาดใจตายอยู่แล้ว!
แม่น้ำใต้ดิน!
ใต้สถานที่บ้า ๆ นี่ซ่อนทางน้ำเชี่ยวและเย็นเฉียบขนาดนี้เอาไว้ด้วย!
ร่างกายไม่อยู่ในอำนาจควบคุมของฉันเลย ถูกแรงดูดมหาศาลกับกระแสน้ำวนเชี่ยวกรากพัดม้วนไปมาเหมือนกระสอบขาด ๆ กลิ้งกระแทกอยู่ในน้ำอย่างบ้าคลั่ง! ไม่รู้แผ่นหลัง แขนขา กระแทกเข้ากับหินแหลมคมใต้ก้นแม่น้ำไปกี่ครั้ง เจ็บลึกถึงกระดูก! ทุกครั้งที่พยายามอ้าปากหายใจ สิ่งที่ทะลักเข้ามามีแต่สายน้ำเย็นเฉียบคาวเหม็น สำลักจนปอดแทบระเบิด!
ตราประทับที่ข้อมือร้อนระอุ พอถูกน้ำเย็นจัดกระแทก ความปวดแสบเหมือนถูกไฟเผาก็ทุเลาลงไม่น้อย แต่แรงเย็นวาบที่คอยชี้นำฉันมาตลอดกลับชัดเจนขึ้นอย่างเหลือเชื่อเมื่ออยู่ใต้น้ำ! ราวกับมีเส้นที่มองไม่เห็นกระชากฉันอย่างสุดแรง ให้จมลงไปยังที่ลึกกว่าและมืดมิดกว่าเดิม!
เจียงอวี่…ใช่เจียงอวี่หรือเปล่า? เขาอยู่ใต้น้ำหรือ?