เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 เจตจำนงสุดท้ายสีเลือด
“แตกให้ฉัน—!!!”
เสียงคำรามของเหล่าหลี่ราวกับเสียงคำรามสุดท้ายของสัตว์ป่าบาดเจ็บ พรั่งพรูด้วยแรงฮึดพร้อมตายไปด้วยกัน กึกก้องระเบิดขึ้นในโถงหินที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด แสงชั่วร้าย และเสียงกระซิบ!
ขวานดับเพลิงหนักอึ้งแหวกอากาศพร้อมเสียงหวีดแหลม ภายใต้แสงของ “ดวงอาทิตย์” สีเขียวคล้ำชั่วร้ายบนยอดแท่นบูชา ฟาดเป็นแนวโค้งเด็ดเดี่ยวเข้าหาตรีศูลบิดเบี้ยวอย่างแรง!
เวลาราวกับยืดยาวออกไป
ประกายเย็นเยียบของคมขวานกับแสงเรืองสีเขียวคล้ำจากลูกแก้วขุ่นบนด้ามตรีศูล ปะทะกันอย่างรุนแรงในระยะห่างเพียงคืบ!
หึ่ง—!!!
แรงกระแทกของพลังงานไร้รูปร่างและบ้าคลั่งระเบิดออกจากแท่นบูชาเป็นศูนย์กลางอย่างฉับพลัน ราวกับคลื่นบนทะเลสาบที่ถูกทิ้งระเบิดน้ำลึกใส่!
แสงสีเขียวคล้ำพลันสว่างจ้าจนแทบทำให้ตาบอด! เสียงหวีดแหลมราวกับกระจกนับไม่ถ้วนแตกดังขึ้นในอากาศ! เสียงกระซิบโบราณที่ลบหลู่และคลุ้มคลั่งวนเวียนอยู่ข้างหู พลันเปลี่ยนเป็นเสียงร่ำไห้โหยหวนของวิญญาณแค้นนับพันล้าน!
“ปัง—!!!”