เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 ชาตินี้คงไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว
เซเรเทย์ หน่วยห้า
บนระเบียงทางเดินของเรือนพัก ชายสวมแว่นที่คลุมเสื้อคลุมไว้บนไหล่ จิบชาร้อนในถ้วยไปคำหนึ่ง
“จุ๊ๆๆ หัวหน้าไอเซ็น เอสปาดาที่คุณภาคภูมิใจนักหนาตายแล้วนะเนี่ย?”
เสียงที่ฟังดูอารมณ์ดีดังขึ้น พร้อมกับร่างหนึ่งที่โผล่มากลางอากาศ แล้วมายืนข้างชายสวมแว่น
เขาเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงผอม ผมสั้นสีม่วงอ่อน ใบหน้าเปื้อนยิ้มแปลก ๆ เขามองชายสวมแว่นด้วยดวงตาหรี่ปรือ ก่อนพูดพลางยิ้ม “อุตส่าห์เหนื่อยยากสร้างเครื่องมือขึ้นมา แต่กลับถูกฆ่าตายแบบนี้ ไม่รู้ว่าหัวหน้าไอเซ็นจะรู้สึกเสียดายบ้างหรือเปล่าน้า?”
“ก็นายบอกเองนี่ว่าเป็นเครื่องมือ”
ไอเซ็นยิ้มบาง ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เครื่องมือมีไว้ให้ใช้งานอยู่แล้ว ความเหนื่อยยากในการสร้างไม่ได้แปลว่ามันล้ำค่า สำหรับฉันแล้ว คุณค่าสูงสุดของเครื่องมือไม่ได้อยู่ที่การใช้งานหรือใช้มันจนหมด แต่อยู่ที่กระบวนการสร้างมันขึ้นมาต่างหาก”
“แหม... แหม ประเมินแบบนี้ทำเอาผมขนลุกซู่เลยแฮะ”
ชายหนุ่มแซวด้วยน้ำเสียงเกินจริงเล็กน้อย “แล้วหลังจากนี้ล่ะครับ? คุณจะจัดการคนที่ทำลายเครื่องมือของคุณยังไง? ดูจากความทรงจำที่ส่งกลับมา อย่างน้อยก่อนจะถูกทำลาย เครื่องมือของคุณก็ไม่ได้เปิดเผยตัวตนของคุณออกไปสินะ”