กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 69 หรือว่าจะเปลี่ยนตัวกันจริง ๆ?
เสียงของอี้หยางโหวเบาลงเรื่อย ๆ ภายในห้องเงียบสนิท
เดิมทีเฉินเซี่ยวคิดว่าเขาแค่พูดเพ้อ แต่ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากล
“ท่านโหว นี่มัน...”
พอหันกลับไปก็เห็นอวิ๋นฮ่าวเฟยมีสีหน้าตื่นตระหนก “ท่านพ่อพูดเพ้อ หมอหลวงเฉินอย่าใส่ใจเลย”
เพ้อจริงหรือ?
เหตุใดฟังแล้วถึงไม่ชอบมาพากล?
ในใจเขาปั่นป่วนดุจคลื่นซัด แต่สีหน้ากลับไม่เปลี่ยน ยังคงฝังเข็มต่อไป ผ่านไปครู่หนึ่งอี้หยางโหวก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
“ซีเยว่? เป็นเจ้าหรือ? ซีเยว่ ในที่สุดเจ้าก็มาแล้ว แค่ก ๆ ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าห่วงใยท่านพ่อที่สุด แค่ก ๆ ๆ...”
“ท่านพ่อ เป็นข้าเอง” อวิ๋นฮ่าวเฟยรีบตอบ