กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 68 ให้...ไปแทนเจ้าเถิด...
เมื่อครู่พวกเขาเพียงหยุดอยู่บริเวณรอบนอก ยิ่งเดินเข้าไปด้านใน สภาพแวดล้อมรอบข้างก็ยิ่งคับแคบและแออัด มืดสลัวชื้นแฉะ แทบไม่ใช่ที่ที่มนุษย์จะอาศัยอยู่ได้
อวิ๋นเฉาเหยียนหยุดอยู่ลึกสุดของเขตผู้ลี้ภัย เงยหน้าขึ้นแทบมองไม่เห็นท้องฟ้า
“หมอหลวงเฉินเห็นแล้วหรือไม่? สภาพความเป็นอยู่ที่นี่”
เมื่อสิบกว่าปีก่อน ที่นี่ไม่มีเขตผู้ลี้ภัย