กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 ถอนพิษครั้งที่สอง
เพิ่งเอ่ยปาก บุรุษก็หันกลับมามองเขาอย่างเย็นชา ดวงตาดำขลับแผ่บารมีโดยไม่ต้องขุ่นเคือง อานุภาพน่าเกรงขามยิ่ง เป็นการยืนยันฐานะของคนผู้นี้ชัดเจนขึ้น
“ท่าน...ท่านมาที่นี่ทำอะไร?”
บุรุษเอ่ยช้า ๆ ว่า “ป้อนยา ห่มผ้า เช็ดเหงื่อ ต้มยา ดูแลผู้ป่วย”
“หา?”
เจียงโจวอ้าปากค้าง หันไปมองกระท่อม ไม่รู้ว่าใครช่างกล้าถึงเพียงนี้ ถึงกับให้เขามาดูแลผู้ป่วย
ประเด็นคือ ด้วยนิสัยของเขา สั่งให้ทำแล้วเขาก็ทำจริงหรือ?