กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 ยืดหดได้ ใหญ่เล็กได้
อวิ๋นเฉาเหยียนเตรียมไปที่ร้านตีเหล็กเพื่อสั่งทำโซ่เหล็กเพิ่มอีกเส้น
นางออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่ เพราะสั่งทำจำนวนมากเกินไป เถ้าแก่ร้านตีเหล็กจึงมองนางด้วยสายตาแปลก ๆ
อวิ๋นเฉาเหยียนจำต้องอธิบายว่า “หมูที่บ้านหนีไป ล่ามไว้ไม่อยู่”
เถ้าแก่พลันเข้าใจ
“ที่แท้ก็เป็นหมูนี่เอง เช่นนั้นยิ่งต้องระวังให้ดี! แม่นางวางใจเถิด คราวนี้ข้าจะทำเส้นที่หนาที่สุดให้ รับรองว่าล่ามไว้ได้แน่นอน!”
“ขอบคุณเถ้าแก่”
หลังซื้อโซ่เหล็กเสร็จ อวิ๋นเฉาเหยียนเตรียมไปหาอนุเซิ่ง เพื่อถามให้รู้ว่าเมื่อคืนพวกนางกำลังเล่นกลอะไรกัน
แต่แม่นมชุยกลับบอกนางว่า “อนุเซิ่งป่วย กำลังพักผ่อน เช่นนั้น…คงไม่พบคุณหนูแล้วเจ้าค่ะ”