กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 นางดูเหมือนไม่ค่อยชอบข้า...
มิน่าเล่า เมื่อครู่ตอนฆ่านก เสียงร้องโหยหวนยังไม่ทำให้นางตื่น แต่แค่อวิ๋นเฉาเหยียนกับอวิ๋นซีเยว่พูดกันไม่กี่คำ กลับทำให้นางถูกปลุกออกมาเสียได้
ฮูหยินผู้เฒ่ากำลูกประคำแน่น ด่าทอด้วยสีหน้าเดือดดาลจนเสียกิริยา “อวิ๋นเฉาเหยียน! หากยังกล้าพูดเหลวไหลอีก! ที่ซีเยว่ทำเช่นนี้ก็เพื่อเจ้าไม่ใช่หรือ? หากเจ้ายอมเอาขนสีเขียวมรกตออกมา ก็จะไม่มีเรื่องยุ่งยากมากมายเช่นนี้แล้ว!”
“ท่านย่า อย่าทรงกริ้วเลยเจ้าค่ะ”
อวิ๋นซีเยว่ตบหลังให้นางเบา ๆ แล้วกล่าวเสียงนุ่ม “ข้าจะไม่ให้คนไปหาขนนกอีกแล้ว นกพวกนี้น่าสงสารจริง ๆ ข้าเองก็ทำใจไม่ลง”
ฮูหยินผู้เฒ่ามีสีหน้าพึงพอใจ ก่อนถลึงตามองอวิ๋นเฉาเหยียน