กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 หญ้าเจ็ดจอกกับบุปผาดาราร่วง
เมื่อลงเขาตามทางเล็ก ๆ ก็เห็นศาลาหลังหนึ่งอยู่ริมทาง คล้ายกับศาลาในป่าดอกท้อทุกประการ ข้างศาลาจอดรถม้าหรูหราอย่างยิ่งคันหนึ่ง แกะสลักทองประดับหยก ส่องประกายเจิดจ้าใต้แสงตะวัน
ประตูรถม้าปิดสนิท ไม่มีช่องให้สายตาผู้ใดสอดส่องเข้าไปได้
อวิ๋นเฉาเหยียนกำลังมองรถม้าอย่างสงสัย เสียงจากทางศาลาพลันดังขึ้น
“หมอเทวดา! หมอเทวดา! ทางนี้! รีบมานี่เร็ว!”
ซื่อจื่อแห่งจิ้นอ๋อง เจียงโจว ยืนอยู่ในศาลา โบกมือเรียกนางอย่างสุดแรง
อวิ๋นเฉาเหยียนจึงได้แต่ละสายตาจากรถม้า เดินเข้าไปหาแล้วประสานมือคารวะอยู่นอกศาลา “ซื่อจื่อ ไม่พบกันเสียนาน…”
ยังพูดไม่ทันจบ ซื่อจื่อก็คว้าตัวนางดึงเข้าไปทันที